Ustanowienie nowych lektorów

„Na początku było Słowo…” Nie jakieś tam „słowo”, ale Słowo Boga, Słowo, w którym On sam jest obecny, tak samo jak w tabernakulum, tak samo jak we wspólnocie, gdzie „dwaj albo trzej zgromadzeni są” w imię Jego. Ten sam Bóg, który uzdrawia, powołuje, obdarza życiem. Bóg jest obecny w swoim Słowie, nie w plamach atramentu na kartce papieru, ale w żywym, głoszonym Słowie. „… a Słowo było u Boga, i Bogiem było Słowo.”

11 marca, z rąk Księdza Inspektora Romana Jachimowicza przyjęliśmy posługę lektoratu. Uroczystej Mszy św. przewodniczył Ksiądz Inspektor Jarosław Pizoń, zaś słowo skierował do nas ks. Adam Paszek – wikariusz inspektora krakowskiego. Złośliwi mówią, że wreszcie wolno nam w seminarium robić to, co każdemu ministrantowi podczas mszy świętej: czytać czytania i trzymać patenę. Mówi się też, że możemy również poświęcić pokarmy na stół wielkanocny, a także maszyny rolnicze, co może przydać się w czasie wakacji. Czyli właściwie nic wielkiego. Można by nawet wobec tego zapytać, „czy było warto?”.

Tak, było warto. I bynajmniej nie ze względu na egzemplarz Biblii Jerozolimskiej, którą otrzymaliśmy w czasie przyjmowania posługi jako pamiątkę, narzędzie pracy, zewnętrzny znak misji głosiciela Słowa. Każdemu działaniu Kościoła, nie tylko sakramentom, ale także nadawaniu urzędów czy misji, a więc także posług, towarzyszy działanie Boga, który obdarza łaskami niezbędnymi do wypełnienia swojego powołania. Wspominam o tym nie tylko dlatego, żeby pochwalić się znajomością jakiś mądrych książek, albo wyrazić swoją wiarę. Wspominam o tym, ponieważ dziś tego doświadczyłem. Słowo Boże, a konkretnie prolog ewangelii wg św. Jana, który niegdyś przeszywał mnie dreszczem za każdym razem, gdy go czytałem, po latach milczenia przemówił do mnie na nowo. Tym bardziej cieszę się, że to właśnie fragment tej perykopy został mi wpisany w mój egzemplarz biblii i mam nadzieję, że będzie mi towarzyszył i prowadził mnie w całym moim  powołaniu. „A Słowo stało się ciałem i zamieszkało wśród nas. I oglądaliśmy Jego chwałę, chwałę, jaką Jednorodzony otrzymuje od Ojca, pełen łaski i prawdy.” (J 1, 14)

Na uroczystości nie zabrakło naszych rodziców, współbraci, przyjaciół i bliskich naszemu sercu. Po mszy przygotowaliśmy dla nich recital chóru seminaryjnego „Canticum” oraz prezentację obrazującą wydarzenia z ostatniego roku. O 15:00 goście obejrzeli Misterium Męki Pańskiej w naszym wykonaniu.

Tekst: Adam Cieślak SDB
Foto: Marcin Pikor SDB