2 Gru / 2018

Radosny czas oczekiwania?

Rozpoczynamy w Kościele czas adwentu, czyli „radosny czas oczekiwania przyjścia na Zbawiciela”, dla nas chrześcijan jest to bardzo ważny okres w czasie Roku Liturgicznego.

Na początku tego ważnego czasu każdy z nas powinien postawić sobie podstawowe pytanie: Na Kogo lub na co podczas tego adwentu będę oczekiwał? Czy na pewno pragnę przygotować się na spotkanie z Chrystusem najpierw podczas pamiątki Jego narodzin, następnie na Jego przyjście na końcu naszego ziemskiego życia, czy raczej adwent jest czasem tylko przygotowania na kolejne święta, które mają wymiar tylko ludzki?

Liturgia Słowa pierwszej niedzieli adwentu przypomina nam o refleksji nad życiem, jego przemijalnością oraz zbliżającym się Sądem. Musimy jednak pamiętać, że Ewangelia która opowiada dzisiaj o końcu świata oraz ostatecznym przyjściu na Ziemię Chrystusa, nie ma na celu straszyć wiernych, ale bardziej przypomnieć, że życie przemija, ponieważ jest na ziemi tylko chwilową wędrówką, a jednak celem jego jest Życie Wieczne w Królestwie Niebieskim. Dlatego Słowo Boże Pierwszej Niedzieli przepełnione jest duchem oczekiwania na przyjście Zbawiciela, który wzywa nas bez wyjątku każdego do nieustannej czujności. Chrystus przyjdzie, a my mamy być gotowi na spotkanie z Nim. Stąd rodzi się potrzeba odpowiedniego przygotowania na to ważne wydarzenie, ale święty Paweł w drugim czytaniu podpowiada nam, że w tym przygotowaniu nie jesteśmy zdani tylko na siebie ale łaska Pana nas w tym wspomaga, ponieważ jako ludzie jesteśmy słabi. Chrystus bowiem będzie nas umacniał do czasu swego przyjścia, ale musimy się otworzyć na tę łaskę!

Podczas Adwentu Kościół stara się, aby chrześcijanie nie ograniczyli się tylko do tradycyjnego wspomnienia pamiątki Narodzin Jezusa, ale pragnie aby wierni przygotowali się do głębszego przeżycia wielkiej tajemnicy Wcielenia się Słowa, aby nas Zbawić. Pamiątkę narodzenia Jezusa należy przeżywać oczekując obiecanej nagrody i przyjścia Zbawiciela w Chwale. Chrystus przyszedł na Ziemię ponad dwa tysiące lat temu, przychodzi codziennie podczas Eucharystii i przyjdzie na końcu życia każdego z nas… Należy więc dziękować Mu, przyjmować Go i nieustannie oczekiwać na Niego.

Niech więc ten czas oczekiwania będzie wypełniony Wiarą i Nadzieją, że Bóg pamięta o każdym z nas. On przecież uczynił nas Swoimi dziećmi, dał nam udział w Swoim życiu oraz dla nas i dla naszego zbawienia stał się człowiekiem. Jest to więc czas radosnego i pełnego nadziei oczekiwania, życia w bliskości z Bogiem. Pierwsze Jego przyjście na ziemię przyniosło radość oraz pokój, dlatego nie obawiajmy się dnia, w którym przyjdzie nas sądzić, ale z ufnością i nadzieją oczekujmy Go!

Tekst: Patryk Bombiak SDB
Foto: pixabay.com