Etapy formacji

 

Herb salezjański

Art. 96 naszych Konstytucji, mówi:

„Jezus powołał osobiście swoich Apostołów, aby z Nim przebywali i aby ich posłał głosić Ewangelię. Przygotował ich z cierpliwą miłością i dał im Ducha Świętego, który by ich doprowadził do pełni prawdy.

On wzywa również nas, byśmy w Kościele żyli programem naszego Założyciela, jako apostołowie młodzieży.

Na to wezwanie odpowiadamy zobowiązaniem się do odpowiedniej i ciągłej formacji, do której Bóg udziela nam codziennie swej łaski”.

Formacja salezjańska włącza się w nurt kształtowania świadomości chrześcijanina otwartego na Boże wezwanie. W  tym nurcie, salezjanin jako apostoł młodzieży, uściśla swoją relację z Chrystusem Dobrym Pasterzem pielęgnując Boży dar otrzymany na chrzcie świętym. Droga salezjańska prowadzi do zbawienia według słów Czcigodnego Założyciela św. Jana Boskopracy, chleba i nieba nam nie zabraknie.

Charakterystycznym rysem naszej formacji salezjańskiej jest jej dwutorowość. Kandydat do Towarzystwa św. Franciszka Salezego może wybrać jedną z dwóch dróg: salezjanina kapłana lub salezjanina brata zakonnego (tzw. koadiutora). Formacja klerycka, podobnie jak koadiutora, przebiega w pierwszym etapie analogicznie. Kandydaci wkraczając na drogę salezjańską odbywają półroczny prenowicjat, który nie ma charakteru stacjonarnego, lecz zjazdowy. Gdy prenowicjusz, po rozeznaniu, zapragnie pójść dalej, rozpoczyna nowicjat, trwający rok (zob. nowicjatkopiec.pl). Po rocznym rozeznaniu, składa pierwsze śluby i jeśli wyraża chęć, w porozumieniu z odpowiednim przełożonym, magistrem nowicjatu i spowiednikiem, przywdziewa sutannę dołączając tym samym do stanu kleryckiego, zaś kandydat na brata zakonnego, otrzymuje podczas pierwszej profesji zakonnej, krzyż koadiutorski. Teraz, jako salezjanin kleryk lub salezjanin koadiutor, zaliczony w poczet Towarzystwa Salezjańskiego, udaje się na dwuletnie studia filozoficzne (zob. WSDTS Ląd: wsdts.pl). Jeśli w trakcie formacji filozoficznej zapragnie pogłębić swoją wiedzę z zakresu pedagogiki, współbrat może zwrócić się do odpowiedniego przełożonego (Inspektora) z prośbą o pozwolenie na kontynuowanie studiów o dodatkowy rok, sfinalizowany licencjatem z pedagogiki opiekuńczo – wychowawczej. Po dwóch lub trzech latach studiów, współbrat, na mocy ślubu posłuszeństwa, zgodnie z wolą przełożonego, odbywa zwyczajowo dwuletni okres praktyki pedagogiczno – pastoralnej, tzw. asystencję, w jednym z dzieł salezjańskich w kraju lub za granicą. Po tym czasie młody salezjanin, bogatszy o doświadczenie posługi wśród dzieci i młodzieży, rozpoczyna trwające cztery lata studia teologiczne (WSDTS Kraków: losiowka.pl), stanowiące integralną część formacji intelektualnej prowadzącej do ślubów wieczystych i święceń kapłańskich, w przypadku współbraci kleryków. Zwieńczeniem tego etapu formacji jest uzyskanie tytułu magistra teologii na Uniwersytecie Papieskim Jana Pawła II w Krakowie. W przypadku braci, studia teologiczne nie są obowiązkowe. Po szóstym roku, zwyczajowo, współbrat kleryk lub koadiutor dobrowolnie i za potwierdzeniem odpowiedniego przełożonego, składa śluby wieczyste, stając się na wieczność duchowym synem św. Jana Bosko, Ojca i Nauczyciela młodzieży.

Misją duchowych synów Księdza Bosko, jest posługa wśród młodzieży, zwłaszcza tej najuboższej. Dlatego, jako salezjanie, posiadamy szkoły różnych typów i specjalności, Oratoria, placówki wychowawczo – opiekuńcze, bursy i internaty, a także parafie w Polsce i za granicą. Wielu też salezjanów posługuje ludności na terenach misyjnych. Dzięki temu, możemy nie tylko rozwijać intelekt naszych wychowanków, ale nade wszystko, prowadzić ich do poznania i zaprzyjaźnienia się z Chrystusem.

Najlepszą puentą refleksji nad naszą salezjańską formacją są słowa zaczerpnięte z artykułu 98 naszych reguł: Natchniony przez osobę Chrystusa i Jego Ewangelię przeżywaną w duchu Księdza Bosko, salezjanin angażuje się w proces formacyjny, który trwa całe życie i uwzględnia rytmiczność dojrzewania. Doświadcza wartości powołania salezjańskiego w różnych okresach swego życia i podejmuje ascezę, jakiej ta droga wymaga. Z pomocą Maryi, Matki i Mistrzyni dąży, by stać się wychowawcą duszpasterzem młodzieży we właściwym mu charakterze laika lub kapłana.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *