Liturgia

A co na to Bosco?

Rok rocznie 31 stycznia już od 122 lat my, Salezjanie Księdza Bosko, przeżywamy rocznicę śmierci założyciela naszego zgromadzenia. Nieprzerwanie od ponad stu lat wydarzeniu temu towarzyszą powracające pytania: Jak prowadziłby dzieło salezjańskie święty Jan Bosko, jak wychowywałby młodzież, jak motywowałby salezjanów, gdyby żył w dzisiejszych czasach?

Tegoroczna Uroczystość Księdza Bosko przebiegała również w duchu powrotu do wydarzeń jakie poprowadziły świętego wychowawcę z Turynu ku bezgranicznemu umiłowaniu młodzieży. Centralnym punktem naszego świętowania była oczywiście Uroczysta Eucharystia z udziałem przedstawicieli wielu gałęzi rodziny salezjańskiej, na czele z siostrami salezjankami, salezjanami współpracownikami oraz licznie zgromadzoną młodzieżą związaną z Salezjańskim Wolontariatem Misyjnym. Podniosłe znaczenie naszego świętowania podkreślały uroczyście przygotowana oprawa liturgiczna oraz śpiew chóru seminaryjnego „Canticum”. Mszy Świętej przewodniczył ks. Stanisław Oskwarek sdb, który w wygłoszonej homilii ukazał nam wydarzenia z życia Księdza Bosko oraz wybory, które podejmował zawsze mając na uwadze dobro powierzonej mu młodzieży. Ks. Stanisław zachęcał nas również abyśmy okazywali wierność charyzmatowi Jana Bosko poprzez bezinteresowne umiłowanie młodych oraz gotowość do poświęcenia wszystkiego innego dla zbawienia ich dusz.
Po zakończonej Eucharystii nasze świętowanie oraz towarzysząca mu atmosfera zadumy nad charyzmatem salezjańskim trwały nadal. Było to możliwe dzięki krótkiemu przedstawieniu przygotowanemu przez współbraci kleryków. Przyszedł czas aby na chwilę powrócić do wydarzeń rozgrywających się w Turynie w połowie XIX wieku. Zobaczyliśmy trzy sceny z życia świętego wychowawcy: Wychowanków Oratorium Turyńskiego, którzy dzielili się świadectwem, jak Ksiądz Bosko pomógł im zmienić życie, wysłanie pierwszej salezjańskiej wyprawy misyjnej do Ameryki Południowej oraz naznaczenie przez św. Jana Bosko księdza Michała Rua na swojego następcę.

Nasze wspólne świętowanie zakończyła „kawa z tortem jubileuszowym” z okazji stupięćdziesięciolecia powstania Zgromadzenia Świętego Franciszka Salezego. Podczas tego, nieco mniej oficjalnego, spotkania obejrzeliśmy wspólnie krótki film o obecności ducha Księdza Bosko we współczesnych dziełach salezjańskich oraz pokaz zdjęć, przypominający najważniejsze wydarzenia mijającego półrocza.

Oczywiście Uroczystość Księdza Bosko nie kończy się dla salezjanów o północy 31 stycznia ale trwa nieustannie poprzez cyklicznie powracające pytania: Co robić aby nasze życie wyglądało jeszcze bardziej tak, jak chciał tego św. Jan Bosko? Jakich rad udzieliłby nam nasz duchowy Ojciec gdyby był tu teraz z nami?

dg sdb

POŁAMAĆ SIEBIE

To jedno ze wskazań jakie zostawił naszej wspólnocie ks. Przemysław Solarski SDB, który w sobotę 23 stycznia przeprowadził dzień skupienia. Dlaczego akurat zadawać sobie krzywdę? Po co „łamać siebie”, skoro często nie brakuje nam sytuacji trudnych. „Łamać” to słowo jest jakieś negatywne i trudno znaleźć jakiś pozytywny jego odcień.

Ksiądz Bosko myśląc o dniu skupienia używał określenia „ćwiczenie dobrej śmierci”. W tym przypadku również trudno też w pierwszym momencie myśleć pozytywnie o ćwiczeniu się w śmierci, która jest dobra… Salezjanie cały czas widzą potrzebę takich ćwiczeń i wcale nie dlatego, że wynikają one z Konstytucji i Regulaminów Zgromadzenia.

Podczas kazania ks. Przemek nawiązał do postaci św. Franciszka Salezego i jego dwóch przymiotów, które podkreślał także św. Jan Bosko. Dobroć i gorliwość duszpasterska, bo o nie tu chodzi, wcale nie były wrodzonymi cnotami św. Franciszka. Temat popołudniowej konferencji skupił się wokół życia salezjańskiego, w którym potrzeba szczerości, zapału, pomysłowości a także fascynacji. Aby tak było salezjanin musi być najpierw świadomy, że to on został wybrany, a dopiero potem ofiarować się, czyli połamać siebie…

Dzień skupienia

W sobotę, 12 grudnia nasza wspólnota przeżywała miesięczny dzień skupienia. Spotkanie poprowadził ks. Ryłko, pełniący niegdyś funkcję Rektora naszego seminarium. Mówił o pragnieniach ludzkich serc, o naglącej potrzebie świadectwa, a także o rozróżnieniu między świętością, a dobrocią. Szczególnie w pamięci zapadła historia opowiedziana przez ks. Kaznodzieje: Do proboszcza pewnej wiejskiej parafii przyszedł kiedyś młody mężczyzna, parafianin, początkujący student psychologii z dużego miasta i zadeklarował swoje wystąpienie ze Wspólnoty Kościoła. Stwierdził, że chodzenie do kościoła jest tylko sublimacją popędu seksualnego. Proboszcz na te słowa miał odpowiedzieć: „Nawet gdy idziesz do domu publicznego, to tak naprawdę szukasz Boga”. Jest w tym kontrowersyjnym zdaniu pewien sens. Człowiek jest poszukiwaczem miłości, a jak pisze św. Jan „ Bóg jest Miłością”. Tak więc człowiek wszędzie tak naprawę szuka Boga.

psero

Święto Wspólnoty

Każda wspólnota salezjańska jest swego rodzaju wyjątkowa; dlatego, że tworzą ją ci, a nie inni salezjanie, ponieważ realizuje konkretne cele do jakich została powołana w danym środowisku itd. Z pewnością można by jeszcze wymienić kilka „wyjątkowości” jak chociażby tę, która była powodem naszego święta w dniu 8 grudnia.
W ten dzień Kościół wspomina Maryję Niepokalanie Poczętą. Właśnie Ona jest patronką naszej wspólnoty, a dzień jej święta jest także świętem wspólnoty seminaryjnej.

Tego właśnie dnia miały miejsce szczególne wydarzenia. Dzień uroczyście rozpoczęliśmy pierwszymi Nieszporami do Niepokalanej, podczas których zakończyliśmy nowennę do jej święta. Modlitwę ubogacił seminaryjny chór Canticum, a słówko wieczorne skierował do zebranych w kaplicy ks. Inspektor Marek Chrzan SDB rozpoczynając tym samym wizytację w naszym domu. Nazajutrz miała miejsce wspólna poranna modlitwa brewiarzowa, tradycyjnie śniadanie i kawa, na którą jak przystało na wyjątkową okazję został przygotowany wspaniały tort. Przed południem miała też miejsce uroczysta celebracja Eucharystii. Z pewnością najbardziej zostanie ona zapamiętana przez współbraci z kursu IV, którzy otrzymali posługę akolitatu.

_MG_5983 _MG_5885

_MG_5889 _MG_5857

W porze wieczornej ponownie zgromadziliśmy się w kaplicy na modlitwie, a następnie przeszliśmy do jadalni, gdzie miał miejsce wieczór braterski połączony z niedawnym wspomnieniem św. Mikołaja. Specjalnie na tę okazję zespół muzyczny przygotował ciekawe aranżacje znanych utworów religijnych i nie tylko. Przygotowaniem części artystycznej związanej z tzw. „mikołajkami” zajął się kurs III.

DSC_2784 DSC_2762

DSC_2748 DSC_2587

Spotkanie upłynęło w miłej atmosferze i tak jak cały dzień pozostanie na długo w naszej pamięci.
kuba maciejewski SDB(art.43)

Święcenia Diakonatu

_MG_569014 listopada we wspólnocie Wyższego Seminarium Duchownego Towarzystwa Salezjańskiego odbyły się święcenia diakonatu. Uroczystej Liturgii o godzinie 10:00 przewodniczył Ksiądz Biskup Jan Zając, podczas których trzech salezjanów zostało ustanowionymi Diakonami Kościoła.

Nowo wyświęceni Diakoni (Michał Kollek, Michał Sabada i Zbigniew Święch) w czasie homilii zostali pouczeni o wielkiej godności i odpowiedzialności do jakiej zobowiązuje ich Chrystus. W tym ważnym dla nich momencie towarzyszyła im licznie zebrana rodzina, wspólnota teologiczna z ks. Rektorem Wojciechem Krawczykiem na czele oraz Inspektorzy: ks. Marek Chrzan z Krakowa i ks. Zbigniew Łepko z Piły.

Uroczystość była tym pełniejsza, gdyż nie zabrakło na niej licznie zgromadzonej młodzieży. Z pewnością dzień ten zapamiętają najbardziej trzej nowi Diakoni, ale miejmy nadzieję, że także dla młodych to przeżycie nie pozostanie obojętnym…
Kuba Maciejewski SDB (art.43)